Granollers

Miasteczko nieopodal Barcelony. Uwadze polecam stare kamieniczki, które są wizytówką tego miejsca. I oczywiście przesmaczne hiszpańskie przekąski – czyli małe kanapki z rozmaitościami.

cdn…

Barcelona

Wspomniałam już o żywych figurach na La Rambla. Ale to zaledwie niewielki skrawek doznań, jakie serwuje Barcelona. Udało mi się przejść trasą Carlosa Ruiza Zafona. Dzięki mapce, jaką pisarz umieścił na swojej autorskiej stronie mogłam kosztować Barcelonę inaczej niż większość turystów. No i znalazłam kultowe ,,Cztery Koty” - „Els Quatre Gats” - kafejkę, w której bywał niegdyś Pablo Picasso.

cdn…

Gerona

Zachwyciła mnie cudowna starówka z klimatyczną żydowską dzielnicą. Chwilami miałam wrażenie, że jestem w Wenecji – przez liczne mosty przechodzi się w kierunku starego miasta. A pozy tym – nie można się oprzeć urokowi wąskich uliczek z licznymi kafejkami.

Figueres

Miejsce, w którym żył i tworzył Salvador Dali. Nikt nie przejdzie obojętnie obok budynku, w którym ekscentryczny mistrz otworzył swoje muzeumJ

cdn…

Za mną…

Barcelona, Gerona, Figueres, Costa Brava/Costa del Maresme, Granollers, Księstwo Andory, Avignon, Nicea, Marsylia, San Remo, Monako/Monte Carlo, Cannes. W sumie – 5 państw, wiele miast, zapachy, smaki, pokusy i interesujący ludzie (przeważnie), których spotkałam na drodze. To dobry moment żeby zaparzyć kawę i raz jeszcze przypomnieć sobie smak przygody, a przede wszystkim utrwalić to, co za jakiś czas zacznie chować się w najdalszych zakamarkach pamięciJ. Od czego zacząć?

Może od Dzikiego Wybrzeża w Katalonii? 

Ola! Hiszpańskie ,,cześć” – słyszałam od rana do nocy. Palmy, plaże, góry, polski bursztyn na tamtejszym jarmarku, kolejka jadąca wzdłuż plaży w kierunku Barcelony, kolorowe warkoczyki plecione chętnym turystkom przez egzotyczne piękności Miałam wrażenie, że te usługi ciągną się wzdłuż całego Costa Brava. Tyle się wydarzyło, nie sposób ująć to w słowa. Zresztą po, co?

cdn…

Słynna, ruchliwa ulica w centrum Barcelony. Tłum turystów, mieszanka języków i raj dla kieszonkowców. I coś jeszcze – ludzie z fantazją, którzy rozstawili się wzdłuż La Rambla.

To obrazek, który mieszkańcy Trójmiasta znają na przykład ze spacerów po sopockim Monciaku – żywe figury. W tym roku są prawdziwą turystyczna atrakcją Barcelony.

Stoją obok siebie i kuszą kolorowymi przebraniami, nietypowymi rekwizytami i rozmaitymi pomysłami na rozśmieszenie tłumu. A jeśli ktoś łaskawy wrzuci do kapelusza chociaż 1 euro może do woli pstrykać pamiątkowe zdjęcia.

Barcelona, Edyta Stańczyk

http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103454,8332592,Zywe_figury_na_La_Rambla__Zobacz_zdjecia.html

Trójmiejski bursztyn na Costa Brava.

Długi deptak, gwar i obrazek przypominający Jarmark Dominikański w Gdańsku. Idę nadmorskim bulwarem w Santa Suzana.

Jest godzina 20:00, handlowcy rozstawiają swoje kramy. Obok zapachowych kadzideł, chust, biżuterii z koralików i masy plastycznej widzę coś znajomego – bursztyn. Właściciel to Polak, który od ponad 20 lat mieszka w Katalonii. Pan Mirek Przewłocki promuje jantar m.in. na targach w Madrycie, a w sezonie na Costa Brava.

,,Będę w tym miejscu do końca października. Zazwyczaj rozstawiam się około 20:00, kiedy nie jest już tak gorąco. Zresztą wcześniej nie można, tutejszy burmistrz nie pozwala. Chodzi o miejscowych sklepikarzy” – tłumaczy pan Mirek.

,,Mam polski bursztyn i srebrną biżuterię ze szlachetnymi kamieniami. Najbardziej zainteresowani są turyści holenderscy, rosyjscy i oczywiście Polacy. Nie narzekam, chociaż kryzys widać również i na Costa Brava. Wystarczy zobaczyć ile jest wolnych miejsc w tawernach i w restauracjach. Jak będzie trzeba to i ja się przebranżowię” – dodaje.

Już nie raz udowodnił, że nie boi się ciężkiej pracy. Zanim zajął się handlem w Katalonii był koniuszym w Kraju Basków - ,,spałem w boksie, opiekowałem się z końmi, które skakały przez przeszkody. Pracowałem 30 dni w miesiącu – ale to była najwspanialsza praca, bo z końmi” – wspomina.

Rozmawiamy o kuchni, muzyce, o walce Katalończyków o niezależność i o zakazie zabijania byków na arenie – który będzie obowiązywać w Katalonii od nowego roku.

,,Walka byków dla Katalończyków jest tak samo obca jak dla Polaków” – tłumaczy pan Mirek. ,,To tradycja hiszpańska”. Zakazując corridy Katalończycy symbolicznie pokazują, że nie są Hiszpanami.

Wróciłby pan do Polski? - Pytam. ,,W każdej chwili, ale żona Katalonka nie chce” – śmieje się pan Mirek. ,,I proszę pozdrowić piękne bursztynowe Trójmiasto” – dodaje.

Katalonia, Edyta Stańczyk.

zobacz

4 dni nauki w tygodniu i internet zamiast książek, czyli nauka po francusku.

Ciężkie plecaki i przepełnione klasy – z takimi problemami borykają się polscy uczniowie. Tego problemu nie mają ich rówieśnicy z Francji.

,,Wiele rzeczy jest załatwianych przy pomocy Internetu. Nauka nie jest nastawiona na uczenie się na pamięć, a na umiejętność wyszukiwania informacji” – tłumaczy mi pan Tadeusz Kamiński, który od prawie 40 lat mieszka i pracuje w Nicei.

Jak dodaje - francuskie dzieci mają jeszcze jeden powód do zadowolenia – zajęcia odbywają tutaj w poniedziałki, wtorki, czwartki i w piątki. Środa to dzień przeznaczony na rozwijanie rozmaitych talentów – muzycznych, plastycznych, literackich itp.

Ale żeby nie było za pięknie – w niektórych regionach lekcje odbywają się również w soboty. Tam gdzie ich nie ma – uczniowie mają skrócone ferie zimowe i letnie.

Studenci rozpoczynają rok akademicki tak jak w Polsce - w październiku. W samej Nicei ponad 30 tysięcy młodych osób studiuje literaturę francuską i medycynę. Zdaniem Pana Tadeusza to kolejny dowód na to, że Nicea nie jest miastem ludzi starych – jak zwykło się mawiać.

,,Młodzi zjadą do nas pod koniec września” – dodaje. ,,A ci, którzy nie są zbyt zamożni mogą liczyć na pomoc państwa, na przykład na laptopa za 1 euro. Tutaj problem ciężkich plecaków i tornistrów nie istnieje” – uśmiecha się.

Studenci z Polski też mogą studiować i pracować w Nicei. Minęły już czasy wybranych zawodów, m.in. sławnego polskiego hydraulika. Na młodych czeka praca w hotelach, czy restauracjach. Jest jednak jeden warunek - znajomość języka francuskiego.

 Nicea, Edyta Stańczyk  http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103454,8320244,Cztery_dni_nauki_i_internet_zamiast_ksiazek__czyli.html

logo ze strony http://www.placczarnieckiego10.net/festiwal-domu/festiwal-domu-2010

W Tykocinie staną przedwojenne kramy ze ,,Sklepów Cynamonowych” Brunona Schulza.Ulica Złota przeniesie nas w czas dawnego miasteczka na pograniczu. (27-29.08.10)posłuchaj    

09 sierpnia 2010

Trójmiasto nie przestanie mnie inspirować. Jednak dusza rwie się w drogę, zwłaszcza, że ten rok był dla mnie bardzo pracowity. Niewiele  było takich chwil (jak chociażby ta na zdjęciach), kiedy ze spokojną głową mogłam obserwować świat przez obiektyw. Ale teraz nic mi nie przeszkodzi, no chyba że strajkujący piloci.J

A co przede mną?

,,Barcelona, lata 40. Daniel Sempere odwiedza ze swoim ojcem dziwny Cmentarz Zapomnianych Książek w posępnym magazynie w Dzielnicy Chińskiej. W tej przypominającej wieżę Babel nekropolii leżą uśpione tysiące tytułów, które już nigdy nie ujrzą światła dziennego, póki ktoś ich nie adoptuje, nie przywróci życia, czytając je.”

Tak, tak - będą chłonąć Barcelonę Carlosa Ruiza Zafona – autora m.in. takich książek jak

,,Cień wiatru”, ,,Gra Anioła”, ,,Marina.” Mapka już przygotowana – teraz przyjdzie czas na spacery niesamowitymi i mrocznymi ulicami Barcelony - tej rzeczywistej i tej literackiej. A jak już dotrę m.in. do kamienicy, w której mieściła się słynna księgarnia Sempere, jak przejdę ulicą Calle Arco del Teatro i wypiję mojito w klubie Boadas, gdzie przesiadywał Ernest Hemingway – chętnie podzielę się wrażeniami.

Literacka Barcelona to oczywiście nie jedyny cel mojej podróży, ale o tym wszystkim już niebawemJ!

p.s. Dla miłośników Barcelony i mrocznych klimatów – już jesienią w księgarniach znajdziecie ,, Księcia mgły” C.R. Zafona.

Edi.

Rowerem, konno albo kajakiem – tak m.in. można podróżować w Podlaskiem. Jednak dla tych, którzy poszukują nowych wrażeń znalazło się coś specjalnego – spływ zadaszoną tratwą. To, coś dla tych wszystkich, którzy kochają ciszę i dziką przyrodę…

posłuchaj